Gijs Jansen coacht voor Volkskrant

“Bij gezonde en gelukkige mensen is 70 procent van hun gedachten negatief geladen. Angst is namelijk de grootste motivator voor ons gedrag. Vroeger was dit een handig mechanisme. Toen we nog in grotten woonden en er daadwerkelijk overal beren op onze weg kwamen. Nu is ons verstand niet altijd een goede raadgever. Vaak creëert het gepieker op eigen houtje, terwijl er eigenlijk helemaal niets aan de hand is."

Bovenstaand citaat is een van de uitspraken die Gijs Jansen doet in zijn online coachingstraject “Uit je hoofd komen” die hij sinds eind september voor de Volkskrant aanbiedt. Gijs Jansen, psycholoog en therapeutisch trainer, verbonden aan de Radboud Universiteit Nijmegen, vaste columnist voor KCP en tevens graag geziene gast bij de Psygenoten-borrels, coacht persoonlijk online 10 belangstellenden die door de Volkskrant zijn geselecteerd.

De cursus is gericht op het te lijf gaan van gepieker en op het bewust leven in het hier en nu; toegepaste principes en methoden uit de cursus komen vooral uit de Acceptance en Commitment Therapy.Overigens kan iedereen die wil (inmiddels al zo’n 1000 (!!) personen), meedoen aan de cursus; de 10 geselecteerde deelnemers staan extra in de schijnwerpers. Hun zoektocht en hun stappen zijn letterlijk voor iedereen te volgen op hartenziel.nl. Op de site houden ze een dagboek bij en vertellen over hun vorderingen. Gijs Jansen coacht hen individueel en geeft tips en feedback.Gijs Jansen: 'Als mensen zijn we bijna continu bezig met het streven naar meer geluk. Omgekeerd betekent dit dat we er vaak ook alles aan doen om de hoeveelheid angst en negativiteit die we ervaren te verminderen. We evalueren bijna iedere dag hoe we ervoor staan en hoe het nog beter kan. We luisteren aandachtig naar de signalen die gedachten en gevoelens ons geven. Als we ons vervolgens niet goed blijken te voelen, gaan er vrijwel automatisch een aantal bellen rinkelen die zeggen dat er iets moet gebeuren.'

'Vervolgens gaan we druk aan de slag met het verwijderen van alles dat er volgens ons op dat moment niet hoort te zijn. We peppen onszelf op, storten ons op ons werk, zeggen tegen onszelf dat we niet zo moeten zeuren, enzovoort. Vaak doen we dit door onszelf streng toe te spreken, en door te dreigen met 'wat er zal gebeuren als we nu niet in actie komen'. We houden onszelf voor dat het mis zal gaan als we onze problemen niet per direct aanpakken; dat we weg zullen zakken in een heftige depressie, oncontroleerbare paniekaanvallen zullen krijgen, ziek zullen worden en de complete wereld om ons heen teleur zullen stellen, waardoor we uiteindelijk alleen zullen overblijven.'