Misdaad bestrijden met bomen?

Er bestaat een statistisch verband tussen de verkoop van ijs en zonnebrandcrème. Als de verkoop van het ene product stijgt, gaat ook de verkoop van het andere omhoog. Statistici spreken dan van een positieve correlatie. Hetzelfde doet zich voor bij de verkoop van zonnebrandcrème en paraplu's. Alleen is de gevonden correlatie nu negatief. Waarschijnlijk zal onderzoek ook uitwijzen dat er een negatieve correlatie bestaat tussen de verkoop van ijs en paraplu's.

Hebben we hiermee iets bijzonders mee aan het licht gebracht? Ik vermoed het niet. Het onderzoek kan statistisch helemaal state-of-the-art zijn uitgevoerd, maar iedereen die een beetje nadenkt weet dat de onderzoekers hier een potje van hun onderzoeksgegevens maken. Er ontbreekt een variabele. Een cruciale zelfs.

Het is een illustratie van de wetenschap dat er leugens bestaan, grove leugens en statistieken.

Onlangs las ik een interessant berichtje. 

Onderzoekers van de Universiteit van Vermont en de Amerikaanse Bosdienst deden namelijk onderzoek naar het verband tussen de aanwezigheid van bomen op straat en criminaliteit. Ze stelden vast dat er minder diefstallen, inbraken, overvallen en schietpartijen plaatsvonden naarmate er meer bomen stonden: tien procent meer bomen deed de misdaad met twaalf procent dalen.

Het ging de onderzoekers om hoogwaardig groen in de vorm van goed onderhouden bomen. Je moet natuurlijk niet allerlei struikgewas of hoge heggen langs de weg hebben Dat hindert het zicht en daarmee de sociale veiligheid alleen maar. Dan schep je voor de potentiële misdadiger juist een uitgelezen kans om ongehinderd z'n gang te gaan.

De auteurs geven overigens geen directe verklaring voor de gevonden correlatie, maar de econoom Geoffrey Donovan van de Amerikaanse Bosdienst deed eerder een gelijkwaardig onderzoek en gaf als vermoedelijke oorzaak: 'We menen dat grote straatbomen misdaad kunnen doen dalen doordat ze een potentiële crimineel het signaal geven dat er beter gezorgd wordt voor de buurt en dat daarom de kans groter is dat hij wordt gepakt.'

Ik twijfel niet aan de juistheid van alle statistische gegevens. Zowel het rapport van Donovan als van de onderzoekers uit Vermont bevatten imposante tabellen en ze hebben daar een gewichtige reeks statistische bewerkingen op losgelaten. De conclusie dat een prettige, groene, boomrijke omgeving mensen heel veel goed doet wil ik ook graag zo, zonder alle statistische poespas, van hem overnemen.

Maar toch; zou het niet zo zijn dat die prettige, groene, boomrijke omgeving niet zélf de primaire oorzaak is van het gegeven dat er minder misdaad plaatsvindt? Hebben we hier niet, net als bij ijs en zonnebrandcrème, te maken met een schijncorrelatie?

Ik doe een gok: nodigt die prettige, groene, boomrijke omgeving mensen misschien eerder uit om in plaats van de auto de fiets te pakken of een stukje te gaan wandelen na het avondeten en een praatje aan te knopen met de buren? Zou er daardoor sprake zijn van meer sociale veiligheid? En kan dat de oorzaak zijn waarom deze buurten potentiële criminelen afschrikken? Immers, met meer ogen op straat en meer mensen die elkaar kennen is de pakkans aanzienlijk groter en onaantrekkelijker om snode plannen ten uitvoer te brengen.

Dit sluit ook aan bij onderzoek dat in 2010 door Alterra (onderdeel van de Universiteit van Wageningen) is verricht onder de titel 'Niet bij rood alleen: buurtgroen en sociale cohesie'

De voornaamste conclusie luidde: groen is het cement van de buurt. Groen brengt mensen op straat en daardoor in contact met elkaar.

Willem Visser

http://www.txtpro.nl/