Het binnenste van onze ziel
'Ik ben een God in 't diepst van mijn gedachten
En zit in 't binnenst van mijn ziel ten troon'
- Wat zeg je nou?
- Ik citeer de eerste regels van een gedicht van Willem Kloos.
- Willem wie?
- Kloos… Behoorde tot de Tachtigers.
- Leeft-ie dan nog?
- Nee, niet van de jaren '80, maar een eeuw eerder.
- Goh…
Rikus Spitshorst was woordvoerder van de OV-reizigersbelangenvereniging Rover. Na de affaire-Duyvendak afgelopen zomer deed hij de oproep het huis van GroenLinks-fractieleider Femke Halsema in brand te steken. Spitshorst deed dit onder het pseudoniem Driek Oplopers in zijn column op Foknieuwspuntnl. Halsema had Duyvendak een integere man genoemd, ondanks het feit dat hij, aldus Spitshorst, indirect verantwoordelijk was voor brandstichting in het huis van een topambtenaar.
In 'Intermediair' verklaarde Spitshorst desgevraagd: 'In die column verwoordde ik weliswaar mijn eigen mening, maar de toon was die van een onbehouwen figuur, niet van mezelf'.
Toch is het de toon die de muziek maakt.
Als het zo is dat Duyvendak – indirect – verantwoordelijk was voor brandstichting, dan zou het verstandig zijn als Spithorst/Oploper enige terughoudendheid betrachtte in zijn uitlatingen. Hij hanteert uiteindelijk dezelfde methode die hij de tegenpartij verwijt. En hoewel iedereen zich een God in 't diepst van zijn gedachten voelt, is misschien niet iedereen even slim in het interpreteren van ontvangen boodschappen. Als zender van boodschappen mag je daar best rekening mee houden. Sommige personen hebben aan een half woord genoeg. En een half begrepen woord omgezet in daden leidt vreemd genoeg vaak tot het tegendeel van half werk...
Als de kracht van het argument niet meer telt, maar alleen de toon, dan is het geen kunst meer om gelijk te hebben of te krijgen. Met internet is er maar één gelijk en die is maar één knop ver: 'verzenden'. Wie dat gelijk bestrijdt: 'delete'.
Spithorst/Oploper erkent overigens wel in een spagaat te zitten: 'We leven nu eenmaal in een maatschappij waarin schreeuwlelijkerds alle aandacht krijgen'. Vraag is dan of het zinvol is zelf ook maar harder te gaan schreeuwen. Op die manier is straks niemand meer te horen.
Kunnen we gezellig in ons uppie ten troon gaan zitten in 't binnenste van onze ziel.
{mos_fb_discuss:2}
| < Vorige | Volgende > |
|---|

