Wraak

De kamer was een mix van woonkamer en winkelruimte. In de ruimte bevonden zich een vrouw met haar zoon en de vader van de vrouw, de opa van de zoon, die al lang geleden was overleden. Er kwam een oude man binnen. Hij was klein en fragiel, droeg een grijs pak en zijn schedel was kaal met aan de zijkanten op clowneske wijze gekamde grijze lokken die als manen langs zijn gezicht vielen en zijn oren bedekten. De opa en de vrouw keken bevreemd op, de zoon begon onmiddellijk een praatje met de oude vreemdeling. Het was onduidelijk wat hij wilde, maar het leek er op dat hij onderdak vroeg en een kop koffie. De jongen bood gastvrij aan om binnen te komen. De opa en de vrouw keken bedenkelijk, wie was die vreemdeling, wat wilde hij? Hij zag er niet uit als een zwerver of als iemand die dringend behoefte had aan wat gezelschap en een kop koffie. Maar hij was al binnen en zat genoeglijk aan de keukentafel de converseren met de zoon, die hem een dampend bakje koffie voorzette en hem er een koekje bij aanbood. De oude vreemdeling keek met zijn kraaloogjes die waren omlijst met een web van rimpeltjes die zijn jaren tekenden, als de jaarringen van een boom. De opa en de vrouw waren op hun hoede, waarom keek de oude zo scherp om zich heen? Taxeerde hij de waarde van de huisraad? Wie was hij? Wat wilde hij van hen? “Stuur hem weg”fluisterde de opa zijn kleinzoon in het oor, “hij heeft zijn koffie op, hij heeft hier niets meer te zoeken”

Even later was de oude man verdwenen, even plotseling als hij gekomen was. Ook de opa was weg. De vrouw en de zoon bleven achter. De zoon installeerde zich op de bank, met een warme plaid om zich heen, kiekjes en drankjes binnen handbereik, de televisie aan, er zou een spannende voetbalwedstrijd komen. “Kom, “zei hij tegen zijn moeder, “laten we er samen naar kijken”. De moeder liep naar de voorkamer, die een mix was van woonkamer en winkelruimte, met een toonbank in het midden. Er stond een jonge man achter de toonbank. Een vreemdeling. De vrouw keek hem verbaasd aan, wie was hij, waar kwam hij opeens vandaan? Terwijl de vrouw aandachtig zijn gezicht bestudeerde, dat haar vaag bekend voorkwam, spreidde de man een trui uit over de toonbank, hij toonde de vrouw die trui. De vrouw zag plotseling dat deze man een jonge versie was van de oude vreemdeling, die eerder die dag was opgedoken en plotseling verdwenen was. Ze schrok. Haar blik richtte zich op de trui, een bruin-beige polo met een rits. Aan de zijkanten was de trui versierd met letters die vertikaal gerangschikt waren. Eerst leek het een verzameling willekeurige letters, maar toen zij beter keek las zij de woorden: Lenorman. Verbijsterd keek ze de man aan en dacht: Wraak! Gelijktijdig kwam de oude vreemdeling binnen, hij knikte haar toe, nam de trui, vouwde zijn jonge alter ego op en nam hem onder zijn armen , wandelde kalm naar de deur en verdween in het niets.

Op dat moment schrok de vrouw wakker. Wat wilde deze droom haar duidelijk maken? Iemand had enkele dagen eerder Lenorman kaarten voor haar gelegd . Ze had er weinig van onthouden, maar wel had zij nagedacht over een kaart die wraak betekende. Haar gedachten vloeiden naar het verleden. Omstreeks de tijd dat haar vader overleed, had een goede kennis haar een lelijke streek geleverd. Het had haar jaren bezig gehouden, het had haar leven lange tijd vergald omdat zij nooit meer met die kennis had kunnen spreken. En zij achterbleef met een groot verlies aan levensenergie. Jaren had zij gedachten gekoesterd aan wraak. Tal van wraakacties had zij bedacht om het hem betaald te zetten, maar die acties waren nooit verder gekomen dan die gedachten. Daden waren het nooit geworden. Jaren waren intussen verstreken. Zij was ouder geworden. Zij had kleinkinderen gekregen die haar weer levensenergie hadden gegeven en ook die kennis was ouder en grootvader geworden.

Wraak, dacht de vrouw, terwijl de ochtendschemering al door de gordijnen gluurde. Wraak. Heeft dat nog zin? Na al die jaren? Nog lange tijd lag zij na te denken over haar wonderlijke droom en wat die haar wilde zeggen. Ze heeft het antwoord nooit gevonden.