Voor de Bijl

En ik sta als karig columnistje met m’n bek vol tanden. Want wat moet ik met zoveel geluk? Want ook bij mij waait de wind broederlijk in m’n rug, en glipt het cynisme waar ik zo plaatselijk om bekend sta als zacht water door m’n vingers. Iets dat pril en lief is kun je niet zomaar een rotschop verkopen. Daar is pure haat voor nodig en dat heb ik niet in me.

Meedoen met de dans der schepping dus. Ik geef het op. Zelfs met de gordijnen dicht is het niet donker genoeg. Ik kan me niet onttrekken aan al die verliefde mensen, aan al die drukke dieren en aan al dat gegroei en gebloei. Mijn verleden is het enige dat ruggengraat geeft aan mijn melancholische doemdenkerij.

“Ik ben niet iemand van relaties.” Misschien is dit wel een van de meest gebruikte stellingen onder singles. Vrij vertaald betekent het dat je ooit op zo’n smerige rotmanier op je bek bent gegaan dat je wel drie keer uitkijkt voordat je de weg naar een relatie weer eens oversteekt. Cognities houden de wensen van het hart binnen een veilig kader. Een lijst van eisen waar iemand aan moet voldoen wordt opgesteld en nagevolgd, zodat je zeker weet dat je nooit iemand tegen zult komen. Want je weet dat je vorige verliefdheid is ontstaan zonder deze cognitieve controle. Daarom is het toen ook zo mis gegaan. Nu weet je wel beter. Zo nu en dan een scharrel houdt het zelfvertrouwen op peil, maar geeft ook veel gedoe. Maar het ontkennen van driften is het ontkennen van het stuk vlees en bloed dat je bent. Daarnaast heb je vrienden met wie je bijna hetzelfde kan voelen als met iemand waar je echt van houdt. Een relatie hoeft niet en dus hoef je ook geen risico te lopen om hetzelfde theatrale drama nog eens bij te moeten wonen.

En toch gaan we voor de bijl en komt de liefde naar ons toe deze zomer. Cognitieve schokbetonnen muren zullen door Trojaanse paarden tot weerloos gruis worden vertrapt, de liefde zal met overmacht winnen van de angst en de kreten van het verweer zullen overschreeuwd worden door ons oerverlangen naar intimiteit en contact. De natuur zal ons te slim af zijn en ons infecteren met die vreselijke ziekte, waar we ons nog zo uitgebreid voor hebben ingeënt.

Er is geen cognitief verweer tegen liefde. Er is geen rationele stuurknuppel die de richting kan bepalen en er is geen verstandelijk weerwoord op een toevallige ontmoeting tussen twee sneller kloppende harten. Ik geef het op en denk niet dat ik daar nu zo blij mee ben. Ik besef gewoon dat ik met mijn simpele breintje tegen een overmacht van natuurgeweld sta aan te schoppen. De natuur lacht me vierkant uit en dus lach ik maar mee.

Ik hoop vurig dat je het slachtoffer zult zijn van de grillen van de liefde. Ik gun je die ultieme verwarring, die storm in je hart. Ik glimlach bij het idee dat al je aspiraties voor het kluizenaarsschap door een enkele zucht van tafel zullen worden geveegd. Dat je de lul mag zijn, het zaadje, de pineut. En dat je er vooral ontzettend van mag genieten.

Gijs (www.denkwatjewilt.nl)

{mos_fb_discuss:2}