Gisteren werd Lucia de B vrij gelaten. Zes jaar lang zat deze vrouw vast en in die zes jaar werd er buiten haar om gekrakeeld door talloze deskundigen die allemaal zeker wisten dat zij schuldig was of juist dat zij niet schuldig was. Nu er, na zes jaar opeens door de hoge justitiële autoriteiten wordt erkend dat er overtuigend is komen vast te staan dat zij één moord onomstotelijk niet gedaan kan hebben, waardoor ook de bewijslast van alle andere beschuldigingen is komen te wankelen, staat de eerste groep opeens massaal voor radio en tv te neuzelen dat het aan hen niet lag. Had men maar eerder naar hen geluisterd, dan was dit allemaal niet gebeurd. Opeens zijn ze hun eigen eerdere geschreeuw vergeten en gieten ze hun dubieuze verhaal in een ander jasje en kijk aan, men heeft de handen weer schoon, aan hen lag het immers niet? Justitie doet hier om het hardst aan mee. Wij hebben geen fouten gemaakt, welnee, kijk dan, wij hebben juist een zelfkritisch vermogen en daarom zijn wij bereid deze zaak te herzien, dat moet toch vertrouwen wekken bij u, argeloze (of onnozele?) burger. Hoezo wilt u ons, justitiële wetsdienaars aan de schandpaal nagelen? Wij heropenen het dossier, dat jaren stoffig lag te worden, terwijl de mens hier achter zat weg te kwijnen, haar leven, haar gezondheid kapot, maar allá, dáár moeten we niet om treuren, wij herzien immers het dossier? Hoezo een mens van vlees en bloed? Wij hebben het over een dossier.
Gisteren sprak een hoogleraar Criminologie op de radio over de betrouwbaarheid van deskundigen die zich hebben bezig gehouden met deze zaak. “Het gaat hier om deskundigen die iets moeten uitleggen aan iemand (de rechter) die nergens verstand van heeft” zei hij letterlijk. En voegde eraan toe: “Hoe meer deskundigen betrokken worden, hoe meer meningen er zijn en de rechter bepaalt wie hij wil geloven” Diezelfde rechter dus die “nergens verstand van heeft”. Wát een verlakkerij! Want wees nou eerlijk vakgenoten: durft u te beweren volledig zicht te hebben in de persoon en zijn of haar motieven en daar conclusies en adviezen aan te verbinden op basis van zorgvuldig door de officier van justitie geselecteerde stukken, een gesprek en wat testen? Luidt uw antwoord “ja”dan bent u arrogant. De hoogleraar sprak verder: “afhankelijk van wat de rechter in zijn kraam te pas komt, kiest hij dát rapport van dié deskundige en de betreffende deskundige wordt er vervolgens bovenuit getild en krijgt de veren opgestoken. Ik zou me kapot schamen voor zúlke veren! En met mij vele vakgenoten, zij die weten hoe uiterst voorzichtig je moet zijn voordat je besluit mee te doen een mens tot dossier te maken en justitie naar de mond te praten. Wat vreselijk voor al die mensen die dossier geworden zijn, Kafka zou ervan smullen en gelijk krijgen….Pure verlakkerij!
Hij: "Ok, ik zal je nu een aantal vragen stellen, en als we klaar zijn, dan weet ik alles wat ik over je wil weten. Ben je er klaar voor? "Zij: "Ja."Hij: "Stel jezelf nu eens een landschap voor (ondersteunend gebaar is nu handig, vlakke hand schuin naar boven, en maak een zwaai voor haar neus van links naar…
Wat zijn wij psychologen toch een sufferds. Er woonde vroeger een oude vrouw, mevrouw Moss, bij ons in de straat. Toen haar man overleed verhuisde zij naar een benedenhuis enkele straten verderop. Ik was ongeveer 14 jaar. Af en toe bezocht ik Mevrouw Moss. Het was een lieve vrouw, klein van stuk en zij speelde af en toe…
Ooit weleens meegemaakt dat iemand je een hand weigerde? Ja ok, de imam in de moskee die Rita’s uitgestoken hand niet wilde schudden kennen we. Maar goed, dat was uit geloofsovertuiging en daarmee goed verklaarbaar.