The Secret
Ik snap er niks van. De afgelopen weken heb ik hevig gedacht aan lekkere wijven, veel teveel geld, kasten van huizen, dikke porsche’s en kilo’s hapklare wegsnuif-coke. Niets van dat alles is mij intussen daadwerkelijk overkomen. Ik dus bellen met The Secret-goerroe Rhonda Byrne, en wat blijkt? Het universum houdt zich niet aan aardse wetten, waarvan tijd er een is. Ik balen natuurlijk, want ik was me al hoog en breed gaan gedragen alsof datgene wat ik wilde bereiken al in mijn leven was, zoals een van de wetten van The Secret voorschrijft. En dus had ik mijn vriendin al het huis uit geflikkerd, mijn baan al opgezegd en mijn neus al warmgepoederd. Blijkt tijd godverdegodderdomme ineens niet te bestaan.
De illusie van controle dus; gecombineerd met het verlangen om het middelpunt van je omgeving te willen zijn. Niet willen accepteren dat je helemaal geen controle hébt over je gedachten, gevoelens en het gedrag van andere mensen, en dat je juist een product bent van de wereld om je heen, in plaats van een schepper. En dus trappen we massaal in het idee dat we de wereld naar onze hand kunnen zetten. Deze aloude val wordt al sinds mensenheugenis gebruikt door verschillende slimme mensen zonder een geweten.
In The Secret staat letterlijk dat mensen in Afrika arm zijn omdat ze niet leven volgens de richtlijnen van dat Denkende Manifesteren, en dat een kind dat lijdt aan leukemie dat zichzelf heeft aangepraat. Zijn er vervolgens geen aanwijsbare oorzakelijke gedachten te vinden? Dan is daar ineens de theoretische vluchtroute van het Onderbewuste, dat ontraceerbaar gezorgd heeft voor de aanmaak van cellen die in het kinderbloed masochistisch zijn gaan roepen om een gezellig potje kanker. En dus zijn Alle Arme en Zieke Mensen DOM, omdat ze niet doorhebben dat ze met een paar handige inzichten de hemel op aarde kunnen creëren voor zichzelf.
Een theorie moet falsificeerbaar en dus weerlegbaar zijn. Als gedachten werkelijk zo’n magische scheppende werking hebben, dan zou je deze directe oorzaak-gevolg-relatie toch moeten kunnen aantonen, lijkt me. Wanneer dit niet lukt, verzint The Secret alternatieve verklaringen die via een achterdeur alsnog beweren dat de theorie klopt. Als tijd niet bestaat, dan geeft dit The Secret genoeg tijd tot het toeval alsnog zorgt voor de manifestatie, of om mislukte manifestaties gewoonweg te kunnen vergeten. Het Onderbewuste is de vluchtroute die Freud ook gebruikte, waarmee fenomenen verklaard werden d.m.v. schimmige, niet-aanwijsbare theoretische (ik hoest bullshit) constructen. Maar ik moet de belangrijke grondlegger van toen niet vergelijken met het schorem van nu. Freud leefde in de tijd van koetsen, electroshocks, cholera en pest en kon niet beter weten. Het schorem van nu, dat gebakken lucht verkoopt en mensen indirect een schuldgevoel aannaait, moet zich elke dag van de week vierkant kapot schamen.
Toch maar weer even inhoudelijk worden dan. Gedachten en gedrag worden in The Secret in één adem genoemd: Als iets wilt hebben, gedraag je dan alsof het er al is. Dit gedrag kan in simpele gevallen al leiden tot de daadwerkelijke manifestatie van dingen, omdat je gedrag de waarschijnlijkheid hiervan groter maakt. Als je vervolgens iets doet dat effect heeft, dan is dat ineens een magische manifestatie van je gedachten.
Maar gedachten scheppen nu juist helemaal niets. Gedachten zijn hooguit drempelverhogend of -verlagend voor werkelijk gedrag, en alleen gedrag veroorzaakt verandering.
Met het verdwijnen van de invloed van de kerk komt er nu dus een vergelijkbare scientology-achtige secte bovendrijven, waarvan duidelijk is dat wij mensen nu de rol van God dienen over te nemen. De meeste mensen beseffen echter niet dat dat een Ontzettende Kutbaan is. Vroeg of laat haalt de realiteit je namelijk in, en moet je tegen beter weten in blijven volhouden dat de hemel echt bestaat. Het Geheim van het universum is dat het leven soms gewoon Heel Erg Klote is: dat rechtvaardigheid, controle en keuzevrijheid misleidende illusies zijn die de kudde in de pas laten lopen. De prijs van vrijheid is het besef van de realiteit, en die valt soms gewoon een beetje tegen.
Ik wil niet zuur eindigen en baal ervan dat die rattige Rhonda me dwingt om een inhoudelijke column te schrijven over dit onderwerp. Lieve vaste lezer: het spijt me. Ik beloof je dat het de volgende keer weer helemaal nergens over zal gaan.
Gijs
{mos_fb_discuss:2}
| < Vorige | Volgende > |
|---|