Soms...

Soms zou je ze het liefst achter het behang plakken.
Soms zou je tegen iemand willen roepen dat ie nou g%*@&^%$ gewoon moet doen wat ik zeg.
Soms kun je jezelf wel voor je kop slaan, dat je er weer ingetrapt bent.
Soms is Marco Borsato mijn favoriete zanger en dan vooral dat ene liedje.
Je hebt me keihard voorgelogen, besodemieterd en bedrogen. Ik heb genoeg van al jouw makken, je moet gewoon je spullen pakken.

Soms zou je de ander wel voor zijn kop kunnen slaan, omdat ie toch weer zo stom bezig is geweest.
Soms zou je ze wel een flink door elkaar willen schudden, zodat het kwartje eindelijk valt.
Soms wil je zeggen laat het nou toch eens een keer in die botte kop van je doordringen.
Soms wordt je een spiegel voorgehouden, waardoor je liever gillend weg zou lopen, dan ooit nog in gesprek gaan.
Soms zou je gewoon een arm om iemand heen willen slaan en een dikke knuffel geven en alle zorg op je nemen.
Soms is het alsof je al weken loopt te trekken aan een dood paard.
Soms vraag je je af wie er nu harder aan het werk is en waarom in vredesnaam.
Soms weet je zeker dat je gewoon keihard voorgelogen wordt en kun je er niets mee, omdat je het niet kunt bewijzen.
Soms heb je keihard bewijs en wordt je nog altijd voorgelogen.
Soms heb je je meest briljante ingeving ooit voorgelegd en zegt ie doodleuk, nee zo werkt dat niet hoor bij mij.
Soms weet je zeker dat het mis gaat, maar kun je het alleen maar problematiseren alsof dat wel nut heeft dan.
Soms heb je het gevoel alsof je tegen een muur staat te kletsen.
Soms, soms, soms, aaargh!

Men, ik hou van mijn werk!