Sociaal facisme
2010 was voor mij persoonlijk een rampjaar, daar kan ik zelfs op zijn Ratelbands niets anders van maken. Het enige wat er nog aan ontbrak was een lawinepijl in m’n reet. Een goede, harde illegale plof in mijn kont zou het drama eigenlijk perfect hebben samengevat. Je hebt soms zo’n jaar waarin alles wat je niet wilt hebben blijkt te lukken. Dan ben je blij dat je 31 december gehaald hebt, omdat je beseft dat het in 2011 hoe dan ook alleen maar beter kan worden.
December was de moeilijkste maand. De sneeuw leek zich voorgoed te hebben gevestigd en de huidige winterjas bleek niet meer te voldoen. De dagen werden korter en langzaam maar zeker drongen de eerste sociaal facistische boodschappen mijn huiskamer binnen. ‘Dat ik niet alleen moest zijn met kerst’, ‘dat je dat moet delen met je geliefde’ en ‘dat het dan zo gezellig is’. Ondertussen glibberde ik met mijn eenpersoonsmaaltijden langs de huizen met kerstbomen en schaterende familiefeestjes. Voor het eerst in vijf jaar was ik met kerst alleen.
Nu vind ik het niet erg om alleen te zijn. Eenzaamheid is kerosine voor de ziel, mits je bereid bent je vliegangst te overwinnen. Veel erger is het feit dat alles en iedereen om je heen je het gevoel geeft dat je een enorme kneus bent als je met kerst doet alsof het gewoon zaterdag is. De geveinsde gezelligheid met kerst is een klap in het gezicht van mensen die niemand hebben. Het probleem is dat deze mensen dubbel worden getroffen, doordat ze alleen zijn én doordat ze van de wereld eigenlijk niet alleen mogen zijn. Kerst laat deze mensen daardoor dubbel in de kou staan.
En hoe jaloers ik ook ben; niets is er leuker dan het kijken naar de kerstspecial van All you need is love. Blije, verliefde mensen die elkaar in de armen vliegen geven mij altijd een wonderlijk geluksgevoel. Op dat soort momenten gun ik de hele wereld de liefde, en kan ik mijn rancune voor even laten varen. Misschien is dat gunnen wel waar het met kerst werkelijk om draait.
Laat ik dus iedereen al het moois toewensen voor 2011, op het moment dat ik 2010 eindelijk met gepaste opluchting in het bakje denial mag leggen. Laat er sneeuw op de bomen zijn en niet in de straten. Laat de zomer de winter al vroeg in de lente wreken. Laat iedereen verliefd worden, rijk en gelukkig. Ik zal het u in gedachten allemaal meer dan gunnen.
-Gijs
| < Vorige | Volgende > |
|---|