Pro Justitia Rapporteurs

Sinds 2006 is een stichting in het leven geroepen voor en door Pro Justitia Rapporteurs. Zij krijgen te weinig uitbetaald. Vinden ze. En ze leveren toch werk waarvan de inhoud, lees: advies, in 80% van de gevallen voetstoots door de rechter wordt overgenomen. Dus – vinden ze – is hun werk van groot belang want het kan grote gevolgen hebben voor de samenleving, de rechtsgang en de onderzochte en- vinden ze – daar mag wat tegenover staan aan geldelijke vergoeding. Ze maken zich er behoorlijk druk over, gaan in gesprek met de minister van justitie, met het NIFP en beijveren zich om hun standpunt over het voetlicht te krijgen bij elke instantie die wellicht iets kan doen aan de schandelijke onderbetaling van 60 euro per uur.

Nérgens rept deze stichting over de kwaliteit van hun werk, of over hun streven die kwaliteit te bewaken. Dat laten zij waarschijnlijk liever aan anderen over. Terwijl ze kunnen weten dat die kwaliteit soms ver te zoeken is, met, jazeker!, grote negatieve gevolgen. Lees het NIP erop na of kijk even in uitspraken van tuchtcolleges: over niets wordt zoveel geklaagd dan over de kwaliteit van rapportages! Deze stichting zou zich daarom niet zo verbeten moeten bezig houden met hun vermeende onderbetaling, maar met de kwaliteit van hun werk. Een van de bestuursleden van deze stichting stond zelf onlangs voor het tuchtcollege vanwege klachten over de geleverde, zeer slechte, kwaliteit van haar werk. Zij kreeg een veroordeling. Deze rapporteur rapporteert echter vrolijk verder. Een dame die standaard antwoorden geeft op standaard vragen van het OM: “de verdachte lijdt zowel aan een ziekelijke stoornis als aan een gebrekkige ontwikkeling van geestvermogens” Eén middagje googlen naar rechtsuitspraken waar zij betrokken was als Pro Justitia rapporteur, levert deze ‘ontdekking’ op.   Alle door haar onderzochte verdachten lijden aan een ziekelijke stoornis en aan een gebrekkige ontwikkeling van geestvermogens. En allemaal hebben zij een narcistische persoonlijkheidsstoornis of trekken daarvan.  Allemaal! Zonder uitzondering! Gelooft ú dat? Leg daar eens rapportages naast van andere rapporteurs en je ziet het verschil. Hoe durft deze dame zich druk te maken over vermeende onderbetaling? En nog wel als koploper in het bestuur te gaan zitten? Met deze kwaliteit van werk? Standaard antwoorden op standaard vragen? Zonder echt naar de onderzochte te kijken, laat staan een wetenschappelijke analyse en onderbouwing te geven van de conclusies? Voor 60 euro per uur wil iederéén wel even knippen en plakken! Geen wonder dat steeds meer mensen weigeren zich te laten onderzoeken door Pro Justitia rapporteurs. Wat mij betreft mogen dergelijke onderzoekers heel snel het pand via de achterdeur verlaten. Weg ermee en nooit meer terugkomen! Nog niet voor één euro per uur. Knippen en plakken kunnen ze ook elders, maar liever niet in het leven van hen die aan dit soort malafide praktijken worden blootgesteld. Want dat heeft grote negatieve gevolgen die veel verder strekken dan de portemonnee.