Oud en Nieuw, ritueel of risico?

De jaarwisseling staat voor iedereen bol van rituelen, tradities.  Afscheid nemen van het oude jaar en vooruit kijken naar een nieuw begin. Voor mij persoonlijk behoren tot de Oud en Nieuw rituelen; samen met familie het kijken van een oudejaarsconference, het eten van oliebollen, de champagnefles laten knallen om exact 00.00, vuurwerk afsteken en de volgende ochtend het bekijken van het nieuwjaarsconcert en schansspringen op T.V.

Echter vaak zijn die verschillende rituelen ook zeer risicovolle momenten voor mensen die kampen met verslavingsproblematiek. Nu valt mijn tot nu toe redelijk geslaagde afvalpoging natuurlijk volledig in het niet bij de As I afhankelijkheden, maar mij is het niet gelukt om Oud en Nieuw door te komen zonder uitglijders. Zo weet ik namelijk heel zeker dat oliebollen, zelfs al was het er maar eentje, niet passen in een koolhydraatarm dieet.

Misschien was er wel sprake van een geplande terugval, want laten we eerlijk zijn, deze uitglijder was volledig van te voren te voorspellen en ook te voorkomen. Ik had er voor kunnen kiezen om mezelf te beschermen. Ik had bijvoorbeeld geen oliebollen en andere lekkernijen aan kunnen schaffen en ik had ervoor kunnen kiezen om Oud en Nieuw door te brengen zonder mijn familie. Dan was het me zeker gelukt om niet uit te glijden, maar weegt geen risico op tegen geen rituelen? Voor mij persoonlijk niet.

Als psycholoog in een forensische verslavingskliniek heeft dezelfde vraag een heel andere lading. Zeker als daarin meegenomen is, dat de rituelen van de mannen in onze kliniek in het verleden meestal bestonden uit flink onder invloed met vrienden nog even lekker wat rotzooi trappen en gek doen. En dat, dan net iets extremer dan de gemiddelde Nederlander.

Wat als een uitglijder mogelijk leidt tot een geweldsdelict. Wat als een uitglijder mogelijk leidt tot een terugval in gebruik en mogelijk verwervingscriminaliteit.

Risico’s van een heel andere orde, dan een kilootje minder eraf. Zijn rituelen dan nog steeds het belangrijkst of is het vieren van Oud en Nieuw zonder familie in een beschermde omgeving zonder verleiding van middelen en alcohol dan misschien toch te verkiezen?

Ja, soms weegt geen risico dan toch op tegen geen rituelen.

Al bestaan er natuurlijk nog altijd genoeg rituelen en tradities zonder risico’s.

Bij deze daarom als afsluiting van deze column nog een echt Oud en Nieuw ritueel.

Iedereen de beste wensen!