Oordeel Zelf !
Mensen afzeiken is het lekkerste dat er is. Ons ego smult van lelijke, domme en op hun bek vallende mensen. Je kunnen afzetten op de rug van een ander zorgt bij velen voor een heerlijk gevoel van verbloemd narçisme.
De televisie speelt op iedere menselijke behoefte in, dus waarom niet op deze. In het programma "Lekker Slim" zitten 2 zogenaamde lekkere wijven uitgebreid te discussiëren over de definitie van een dictator. De ene siliconen make-up doos oppert tegen de andere dat dit iemand is die een dictee afneemt bij mensen. Altijd al gedacht dat die Philip Freriks wat te verbergen had. Nu weet ik ook waarom hij zich steeds verspreekt: dit is natuurlijk codetaal waarmee hij zijn geheime dienst opdracht geeft om strijders uit het verzet te fusilieren. Philip Freriks is de dictator van Nederland. Wie had dat achter hem gezocht.
Door X-factor lagen afgelopen vrijdag de netwerken van KPN en Telfort plat. De deelnemers aan dat programma worden dusdanis door de oordeelmangel getrokken dat je je af kunt vragen of er geen sprake is van (kinder) mishandeling. De juryleden maken theatraal ruzie met ekaar om de vuurtjes nog verder op te stoken. Ik heb volwasen mensen zien discussiëren over de kleding van Jamal en het overgewicht van Lisa. Hoe zwaar moet het voor die eendagsvliegen zijn om 24/7 beoordeeld te worden door egoventilerend Nederland? Ik zou gek worden, m’n schoenen naar die strontkop van Gordon gooien en zeggen dat iedereen eens lekker in z’n eigen spiegel moet gaan kijken. Artiesten worden behandeld als jukeboxen: doen ze niet wat je wilt, dan geeft je er een trap tegenaan.
Maar wat wordt al die ellende in één half uurtje volledig goedgemaakt door Onze Enige Echte Eigen Carlo en Irene! Zelden heb ik zo hard moeten lachen om de haast perfecte persiflages van bekende Nederlanders. Ultra-oordelen vind ik dat: dat iemand precies die dingen waar je iemand op afzeikt nog een beetje versterkt, waardoor het afzeiken nog veel leuker wordt. De bijval van Carlo en Irene maakt het hele oordeel-circus op de vrijdagavond lekker onschuldig. ‘Waar zit ik over te zeiken’, denk ik dan. ‘Laat die mensen toch lekker’.
We zijn eigenlijk heimelijk jaloers op de mensen die we afzeiken, en dus zijn de negatieve oordelen reflexies van onze ontbrekende gevoelens van persoonlijke voldoening. We balen er dus van dat die dikke Lisa daar wel staat en wij zelf niet. Omdat we te laf zijn, te weinig talent hebben of weigeren om nieuwe uitdagingen aan te gaan.
Op het moment dat andere mensen jou gaan afzeiken, betekent dit dus dat je succesvol bent. En dus is de prijs van succes dat half debiel Nederland met een chronisch gebrek aan dit zelfinzicht over je heen dendert.
Ik hoop dat Lisa wint. Ze heeft gewoon een geweldige stem en ze laat zien dat uiterlijk niet doorslaggevend hoeft te zijn in die kut tv-wereld. Ze laat zien dat mensen zoals ik ook succes kunnen hebben. Toen Laurens eruit werd gegooid moest ik bijna huilen van geluk. Dat hockey-mongooltje kon niet zingen en alleen maar Heel Erg Verwend kijken. Wat een arrogante pisvlek.
Datgene wat je niet afzeikt, daar identificeer je je mee. We oordelen op basis van onzekerheid over onze eigen identiteit. En dus zijn we vreselijk afhankelijk van al die mensen die we verguisen. Artiesten vervullen de rol van surrogaat-alter-ego voor iedereen die weigert om kritisch naar zichzelf te kijken. Ik zou voor geen goud met ze willen ruilen.
-Gijs
| < Vorige | Volgende > |
|---|