Negeren
Mijn cliënte was de wanhoop nabij. Na jarenlange spanningen was zij tenslotte toch gedagvaard om zich te verantwoorden voor haar gedrag. Zij werd beschuldigd van belaging. De persoon in kwestie, die daar aangifte van deed was ooit een goede bekende van haar geweest. Die haar gesteund had in tijden dat zij vele verlieservaringen leed door onder meer de dood van familieleden. Deze man had haar plotseling, zonder tekst of uitleg gedumpt. Zij vroeg de reden, maar kreeg die nooit. Een volkomen negeren, stilte, was de oorzaak dat zij haar vragen blééf stellen, te veel en te vaak. Altijd schriftelijk. Hij nooit antwoord, maar politie, advocaten en justitie op haar af. Dat maakte haar nóg machtelozer, want zij stelde haar vragen slechts met de intentie een antwoord te krijgen. De hele situatie liep tenslotte uit de hand. De ene partij blééf vragen, de andere partij blééf negeren.
Een complex en wonderlijk verhaal van een cliënte die in een moeilijke periode van haar leven een uitglijder maakte en dientengevolge handelde zoals zij normaliter nooit handelde.
Dit soort verhalen geven stof tot overdenking. Ieder mens kan vroeg of laat life events meemaken en in een situatie belanden waarin je zwarte sneeuw ziet. Zo ook deze cliënte. Het is juist dán belangrijk om sociale steun te hebben en logisch dat iemand dat dan ook zoekt. Om overeind te blijven. Wanneer dan het antwoord een volkomen negeren is, kunnen er rare dingen met je gebeuren. Negeren is een agressieve vorm van non-communicatie dat een uiterst negatief effect heeft op mensen. Iedereen weet dat ouders die hun kinderen willen straffen, zeer effectief kunnen zijn door hun kind te negeren. Zij houden dat dan ook niet lang vol want het kind raakt volkomen in verwarring wanneer het wordt genegeerd. Volwassenen reageren in feite niet anders. Het negeren van volwassenen heeft iets wreeds en kwaadaardigs. Wanneer communicatiekanalen hermetisch gesloten worden, stik je. Je maakt iemand volkomen monddood, de persoon die dat overkomt voelt zich verglijden in een machteloosheid die hij tenslotte niet meer kan hanteren. Hij zal elk middel aangrijpen om gehóórd te worden.
Het is niet voor niks dat men in geval van belaging áltijd eerst een gesprek aangaat met de belager. Pas in een later stadium zal men proberen te negeren.
Wonderlijk dat er nooit onderzoek gedaan is naar de effecten van negeren. Het zou interessante gegevens opleveren en vele vormen van belaging zullen wellicht in een ander daglicht komen te staan.
Voor mijn cliënte helaas te laat, zij staat terecht en de persoon die haar jarenlang terroriseerde door haar te negeren gaat vrijuit. Niets is zo krom als het recht.
{mos_fb_discuss:2}
| < Vorige | Volgende > |
|---|

