Jaar uit...jaar in...

Ieder jaar opnieuw weer staan we op oudejaarsdag stil bij het afgelopen jaar. Wij herinneren ons de goede wensen (en de goede voornemens) die we kregen op 1 januari om op 31 december van datzelfde jaar terug te kijken of ons het ons toegewenst geluk inderdaad ten deel is gevallen en of we onze goede voornemens succesvol hebben uitgevoerd. En dan komen we toch altijd weer uit op de menselijke maat: goede voornemens? Welke waren dat ook alweer? Eh..nee, helaas, er is niets van terecht gekomen.

Overpeinzingen horen bij oudejaar zoals kerstballen bij de kerstboom. Je ontkomt er niet aan. En ach…het op 1 januari van elk  jaar weer toegewenste geluk door anderen, aan anderen, dat is niet zonder kleerscheuren gegaan. Misschien zijn het toch de kleine dingen die het doen waarin dat door ieder zo begeerde geluk schuilt? Ooit hoorde ik een cliënte verzuchten: “Maar ik heb tochrecht op geluk?”  “Nee, mevrouw, “reageerde ik meedogenloos, “niemand heeft recht op geluk, er staat nérgens geschreven dat wij recht hebben op geluk”.   Ze keek me glazig aan, ze had een ander antwoord gewild.

Velen hebben zich, al dan niet wetenschappelijk, gebogen over de definitie van geluk, maar een afdoend antwoord is nooit gevonden. Het is te persoonsgebonden. Wanneer je nét aan een voorbij stormende auto weet te ontsnappen spreken we van “geluk hebben”, wanneer we de hoofdprijs in de loterij winnen hebben we geluk en als we de liefde van ons leven hebben gevonden dan hebben we GELUK in hoofdletters. Wanneer we voor een prikkie die mooie jas op de kop konden tikken, of die overbodige laarzen, dan hebben we ook geluk. Nu we met z’n allen op een economische crisis afstormen gaan we massaal twijfelen aan ons geluk. Ofschoon de verkoopcijfers van de afgelopen maand het bewijs leveren dat we nog niet over de rand van de afgrond zijn gevallen. Misschien herdefiniëren we door die crisis ons “geluk” wel. En dat zou een zeer gelukkig nevenverschijnsel zijn. Het valt me de laatste jaren op dat zoveel mensen niet meer tevreden zijn, zich vervelen. De mens is nu eenmaal een mens. Die zichzelf veel pijn en teleurstelling bezorgt en gevangen zit in een eeuwige komedie, een illusie. Geluk gebaseerd op een zeepbel met een gouden randje, voor zolang het duurt. We streven ernaar, we houden het vast, we hebben er geen recht op, maar soms valt het ons ten deel en dan koesteren we het. Het duurt nu eenmaal nooit eeuwig en dat is maar goed ook, want alleen wie ook ongeluk kent of gekend heeft, waardeert geluk in al zijn facetten. We hopen er jaar in..jaar uit op en wensen dat elkaar ook toe:

Voor u allen voor 2009: VEEL GELUK!!

{mos_fb_discuss:2}