In de file, accepteren of vermijden?

In de file, accepteren of vermijden?.

Kun je het ook anders zien? Helpen die gedachten je? Deze vragen hoor ik mezelf dagelijks stellen als cognitief gedragstherapeut in opleiding. Ik vraag mijn cliënten om de situatie te beschrijven die het ongewenste gevoel oproept en na te gaan welke gedachten ze erbij hebben. Ik stel ook mezelf deze vragen. En wel dagelijks.
De situatie is de file. Ik doe het, mijn collega’s doen het, de rest van de bestuurders in de traag bewegende stroom doen het ook. We forenzen. Bumper aan bumper rijden van woon- naar werkplek en weer terug. Het ongewenste gevoel is irritatie. Hoe kom ik van dit gevoel af?
Ik zou mijn cognities kunnen veranderen, zoals ik ook dikwijls mijn cliënten hiertoe probeer te verleiden. Van ‘ bah, ik ben weer te laat, het schiet niet op, ik verdoe mijn tijd’ naar een meer functionele gedachte. Ik zou de situatie kunnen zien als een mogelijkheid mensen te ontmoeten, bij te praten over nieuws en vakgebied en koffie te delen. Elke dag is weer anders, je weet nooit wie je tegenkomt. Het is een afwisselende, uitdagende ervaring. Ik zou dan gehoor geven aan de oproep van de radio- dj om op zijn woorden ‘’Zwaai- zwaai!’’ naar mijn buurman te zwaaien en mee te doen aan file bingo. Ik kijk opzij om te zien of mijn buurman zwaait. Hij staart stoïcijns voor zich uit.
Ik kan mijn gedachten ook meer accepteren in plaats van er tegen te vechten. Accepteren dat ik te laat kom en mijn tijd verdoe. Door je erover op te winden, rij je heus niet sneller. Ik denk aan de paradoxale benadering van mijn moeder. ‘Misschien als je je nog meer opwindt, verdwijnt de file vanzelf!!’
Ik vind het lastig het anders te zien of te accepteren. File blijft een onzinnige bezigheid en het lukt me maar niet te accepteren dat ik elke ochtend bumperkleef aan mijn voorganger. In dit geval lijkt gedragsverandering mij een betere optie, ik neem wat vaker de trein. Vermijd ik dan? Ja, en een lage frustratietolerantie heb ik ook. Maar iets dat zoveel negatieve consequenties heeft voor mijn humeur en het milieu, kan maar beter vermeden worden. Ik neem deze conclusie mee wanneer ik weer aan het uitdagen sla.

Nynke