Het grote geheim van Sinterklaas (spoiler)

Zelf kan ik me nog als de dag van gisteren herinneren dat ik achter het grote geheim van de Sint kwam. Ik was 7 jaar toen ik met mijn klasgenootje in een heftige discussie verwikkeld was. Dennis was van Joegoslavische afkomst en was er van overtuigd dat de kerstman echt bestond en dat Sinterklaas een Nederlands verzinsel was. Ik daarentegen was overtuigd dat de kerstman in Amerika bedacht was om ook met kerstmis nog cadeautjes aan elkaar te kunnen geven. Tegen het eind van de schooldag hadden we heftig ruzie en besloten elkaar nooit meer aan te kijken, noch tegen elkaar te spreken. Zeer verbolgen en overtuigd van mijn gelijk vertelde ik het verhaal thuis in geuren en kleuren. Vooral hoe ik hem toch eens flink de waarheid had gezegd die rare domme jongen. "De kerstman bestaat niet en de Sint wel toch mam?"

Mijn 4 jaar oudere zus dropte de bom. "Haha, ze bestaan lekker geen van beide". Vol ongeloof keek ik mijn zus aan en bereide me voor om de hele discussie van die middag opnieuw te doen. Zoekend naar steun, keek ik mijn moeder vragend aan. "Wel toch mam?". Mijn moeder schudde haar hoofd. Ja maar.....?? was het enige wat ik nog uit kon brengen alvorens ik boos en volkomen in tranen naar mijn eigen kamer rende. Mijn papa en mama logen tegen mij en erger nog mijn zus mocht het blijkbaar wel weten. Het was op dat moment dat ik besloot om mijn kinderen dat nooit aan te doen.

Nu ruim 20 jaar later heb ik afgelopen week glashard ontkend aan mijn 3 jarige dochter dat papa en mama de kadootjes kopen die ze van Sinterklaas krijgt.
Ik heb verteld dat Sinterklaas alleen pakjes brengt bij lieve kindertjes en dat de Sint pas langs komt als ook papa en mama slapen en dat hij niet langs komt als er kindjes wakker zijn. En natuurlijk heeft Sinterklaas de tekening uit de schoen meegenomen en vond Amerigo het worteltje heel lekker.
De eerste keer voelde ik me nog wat schuldig, maar inmiddels verscheur ik zonder blikken of blozen de zorgvuldig geproduceerde tekeningen en verdwijnt het worteltje in het konijnenhok. Want ja, niet meedoen aan de hele hype rondom Sinterklaas is bijna onmogelijk. Je wilt toch niet degene zijn wiens kind op het kinderdagverblijf rondbazuint dat de Sint niet bestaat.

Gelukkig wijst onderzoek van de Britse internetpagina thebabywebsite.com uit dat ik niet de enige ben, die haar kind iets op de mouw spelt. Tijdens de opvoeding liegen ouders gemiddeld drieduizend keer tegen hun kind. De meeste leugentjes die ouders vertellen, hebben ze net als ikzelf van hun eigen ouders gehoord en de meest voorkomende leugen is die van Sinterklaas en/of de kerstman. Maar wat bereiken we hier nu eigenlijk mee? 66 procent van de ouders gaf aan bereid te zijn om te liegen tegen hun kind wanneer al het andere gefaald heeft. Acht van de tien ouders gaven aan dat zij de leugens vertellen om hun kinderen tegen de waarheid te beschermen en 46 procent gaf aan te liegen wanneer ze het echte antwoord op een vraag van het kind niet weten.

Ikzelf ben van mening dat het Sinterklaasfeest bij uitstek de gelegenheid is om kinderen iets aan te leren. Namelijk dat als je lief bent, je hier iets voor terug zult krijgen in wat voor vorm dan ook. Dat stout zijn bestraft wordt met de roe is gelukkig niet meer van deze tijd. Althans zo hoorde ik van de week op de radio.
De tweede les van het Sinterklaasfeest zal ook mijn dochter zo rond haar 7de levensjaar leren. Liegen doet pijn, maar ook de waarheid kan heel hard aankomen. Je moet dus altijd goed nadenken en voorzichtig zijn met wat je wel en niet vertelt of zegt.

Maar tot die tijd, is het eigenlijk stiekem ook wel heel leuk, dat hele Sinterklaasgedoe. Nepsint of niet, ik was zo trots als een pauw, toen mijn dochtertje  bij Sinterklaas op schoot luidkeels Sinterklaas Kapoentje  ten gehore bracht. "Sinterklaas vond dat ik heel knap gezongen had mama". "Ja lieverd, nu krijg je vast en zeker een heel mooi cadeautje" en daar is geen woord gelogen aan.

{mos_fb_discuss:2}