Game over
Ik ben geen
haar beter dan Anders Breivik en Tristan van der Vlis. Naar aanleiding van het
feit dat zij beiden beweerden van het computerspel Modern Warfare 2 het meeste
te hebben geleerd, kocht ik het abrupt om te onderzoeken hoe gewelddadig het me
zou maken. Beroepsdeformatie. Zelfonderzoek. Geheel tegen m’n eigen zin in zat
ik vervolgens midden in het verhaal van een soldaat die per helicopter van de
ene naar de andere moordpartij wordt gesleept. Tot ik er zelf ook zin in kreeg
en ging dromen van nieuwe manieren waarop ik die terroristische klootzakken
hardhandig en ultiem genadeloos uit zou kunnen roeien. De beloningen volgden al
snel. Zo kreeg ik een bonus voor unnecesery
brutal violence. Giechelend van de pret schoot ik mijn mitrailleur leeg op
de onschuldige burgers. Ik was immers undercover, dus ja, dan moet je wat.
Het nieuwe
deel kwam onlangs uit. Je kreeg korting bij een pre-order, blind bestellen dus.
Briesend kwam ik de winkel binnen en sprak ik met de verkoper, die zei dat ik
ook naar de nachtopening kon komen als ik dat wilde. Ik begreep hem niet. Bleek
dat de winkel van maandag op dinsdag om 24 uur precies open zou gaan om het
spel te verkopen. Ik lachen natuurlijk. Lullig voor zo’n jongen. Hij moest
werken en zou dus de halve nacht in zijn eentje voor lul in die winkel staan.
Welke idioot gaat immers midden in de nacht een computerspel ophalen? Ik
beloofde hem dat ik wel even langs zou komen om koffie te brengen.
Ik dus met
een kan koffie, een stapel bladen en een dekentje op weg naar die arme jongen.
Er was kennelijk een feest in de buurt, want er stond een groep van 300 mensen
bij de ingang van een of andere discotheek te wachten. Dacht ik. Tot ik
werkelijk zag dat al deze mensen kwamen voor het spel. Er waren (volwassen)
mensen verkleed als militair, aangezien je alleen verkleed kans maakte op een
prijzenpakket. Om vier minuten voor twaalf ging de deur open en stormde de
massa naar binnen. Duwen, trekken, schelden. Beesten zouden zich er voor schamen.
Nu ben ik
psycholoog en hoor ik mensen te begrijpen. Nu snap ik de heimelijke hunkering
naar geweld en de aantrekkingskracht die daar vanuit gaat. Maar dat je
vervolgens midden in de nacht in uniform komt opdagen om twee uur in de rij te
staan voor een spel dat je ook gewoon de volgende dag kunt komen ophalen, daar
gaat bij mij echt het licht van uit. Ik denk dit terwijl ik met de koffie als
excuus wacht tot de verkoper mijn broederlijke blik vangt, terwijl hij van alle
kanten wordt opgejaagd door de bloeddorstige menigte. Vannacht spelen mensen
dit spel al uit. Omdat ze de eersten willen zijn? Omdat ze hier al zo lang
naartoe geleefd hebben? De rede verliest het van onze kapitalistische
hebberigheid. Als een pastoor met de laatste kinderporno loop ik met het spel
in de hand hoofsdschuddend weg van de menigte. We zijn met zijn allen helemaal
knettergek aan het worden.
-Gijs
| < Vorige | Volgende > |
|---|