Een vloek en een zucht

Kunstmatig in de veilige boezem van de kudde liegen dat je het dit jaar beter gaat doen is niet echt iets voor mij. Goede voornemens zouden eigenlijk bestraft moeten worden met een boete. Buiten het feit dat je jezelf misleidt met die onzin, zadel je je omgeving ook nogeens op met dat gegarandeerd gerectificeerde gelul over stoppen met dit, vaker naar dat en minder van zus en zo.

Al na 3 weken besef je dat januari de saaiste maand van het jaar is, samen met februari (die er ook wat van kan), dus waarom jezelf nog langer pijnigen met het doorvoeren van al die moeilijke goede voornemens! In de zomervakantie heb je meer tijd, rust en is het mooi weer. Tot dan zet je je goede voornemens in de ijskast, waarna je ze uiteraard voor de rest van het jaar vergeet.

Ik vind dat mensen die herhaaldelijk een grote bek hebben over het goede dat ze van plan zijn na 1 waarschuwing verplicht moeten worden om het niet nagekomene nooit meer te proberen. Iemand die roept dat hij 2 keer per week zal gaan sporten en dit niet nakomt, mag nooit meer sporten. Iemand die weer begint met roken moet vanaf dat moment verplicht elke dag minimaal 25 sigaretten roken. Er moet een passende taakstraf komen voor deze schrijnende vorm van misleiding en onterecht complimenten vangen.

Er moeten in januari en februari stallen worden gebruikt voor het vetmesten van mensen die riepen dat ze zouden gaan afvallen. Je wordt pas vrijgelaten als je de streefkilo’s plus 5 kilo erbij hebt gekregen. Omdat zij de jaarwisseling van eerlijke mensen verpesten, gaan wij ze vetmesten. Wie wat heeft geflikt is te herkennen aan de kleur verf op z’n kont. Laten we rood nemen voor roken, blauw voor afvallen en groen voor sporten. Op die manier kun je kleuren ook combineren voor de veelplegers.

Bovendien zou je het zo commerciëel makkelijk kunnen uitbuiten door een sterrenslag-achtig programma te maken waarbij de groepen onderling de strijd aangaan. Bovendien zou je broeken kunnen gaan verkopen met verfvlekken (andere kleuren natuurlijk). De mogelijkheden zijn eindeloos.

Gisteren liep hij op zondagmiddag voor kerst door de winkelstraten van Breda en laten we het erop houden dat hij niet de enige was. Hij had een scheerapparaat nodig want zijn stoppels prikten de marmergladde schouders van zijn Muze ’s nachts, wat uiteraard een alarmfase 1 voor hem betekende, vandaar zijn Gedwongen Loop in de burgerlijke poel des doods. Duizenden individualisten op zoek naar hetzelfde: iets nieuws, verandering, bijzonder zijn, het anders doen!

In een afgeleefd café dronk hij koffie met haar; dat zachte haar en die ogen die je als man laten vloeken omdat ze zo godverdomme mooi zijn. Bleken hun kleren ook nogeens te kleuren bij elkaar. De vleesgeworden non-conformist zat daar te doen wat hij zo haatte; hij vertoonde het kuddegedrag waar hij de rest van de wereld altijd zo op afrekende.

Het allerergste was dat hij genoot. Het meest verschrikkelijke was dat hij giechelend een frietje met (2) haar at, omdat ze zelfs dat zo fucking schattig deed. Toen keek hij terug op het mooiste jaar uit zijn geschiedenis, en bedacht hij hoe het volgend jaar nóg beter kon. Misschien wat eerlijker zijn, wat echter, wat minder pretenties en een minder grote bek. Wat beter luisteren, socialer zijn, meer sporten. Ach, we zien het wel.

Hij schilderde alvast een groene vlek op zijn kont.

-Gijs

Meer info over mij: www.denkwatjewilt.nl

{mos_fb_discuss:2}