Echte liefde deel II
Vier maanden later. Ik ben een Hele Slechte Vriend. Hij zit daar nog steeds, met hetzelfde probleem. Het enige verschil is dat hij het nu op honderd andere manieren kan uitleggen.
"Hoe meer ik er over nadenk, hoe meer ik het met Moppersmurf eens ben. Er zit veel verborgen wijsheid in dat kleine blauwe wezentje. Moppersmurf vindt alles volkomen kut, gewoon, because he can. Mekkeren om het mekkeren. Tegendraadsheid tot kunstvorm verheven. Geen discussie op basis van argumenten, maar gewoon ongenuanceerd schelden op alles wat bestaat. Heerlijk.
Nu ik op jouw aanraden in therapie ben gegaan, kan ik eindelijk zelf ook eens ervaren hoe het is om een klootzak te zijn. Dat mag in therapie. En ik merkte al snel hoe bevrijdend dat was. In het keurslijf van sociale wenselijkheid hadden mijn onvrede, woede en zelfhaat geen schijn van kans. Nu mag ik voeteren op alles.
Ik ben boos op de wereld, op God, op die hoer van een kassière die m’n korting vergat door te rekenen, op m’n vrienden (die allemaal zo verdomd gezellig gelukkig zijn), en vooral ben ik boos op zij die het geluk hebben, maar niet verdienen. Ik ken mannen die het sociale benul van een goudvis hebben, terwijl ze het tien keer beter voor elkaar hebben dan ik op dit moment. Nu vind ik mezelf eigenlijk best wel een toffe peer, als ik heel eerlijk ben. Ik kan soms behoorlijk lief uit de hoek komen moet je weten, en ben hondstrouw als het gaat om vriendschappen en liefde. Eigenlijk voel ik me gewoon zwaar ondergewaardeerd.
Misschien hebben we het wel nodig om onszelf en anderen de schuld te geven van hoe dingen zijn gelopen. Het was veel makkelijker geweest als ik zou kunnen verklaren waarom ik een lul ben en zij een trut is, omdat een lul en een trut nu eenmaal niet goed samen door één deur kunnen. En dus is het maar beter om je biezen te pakken. Nou niet dus. Wij hebben helemaal niets fout gedaan, nooit. Wij hebben alleen maar van elkaar gehouden en zijn hét toonbeeld geweest van hoe echte liefde in de praktijk werkt. En ondanks dat heeft de wereld het gore lef gehad om juist die liefde van ons af te pakken.
Zonder relatie hou je zeeën van tijd over. Ik ben gaan lezen, wat ik overigens iedereen wil afraden. Door te lezen ga je nadenken, en nadenken; dat moet je dus niet doen. Vooral omdat je alles wat je leest op je eigen leven betrekt. En als je leven op dat moment kut is, lees je automatisch kutdingen.
Ik maakte de fout door allerlei filosofen uit te nodigen bij mijn gevoelsbarbecue. Met name de existentialisten spraken mij aan, omdat het hoog nodig was om mijn leven opnieuw te evalueren. De conclusie van (onder meer) mijn goede vriend Friedrich Nietzsche was: 'Het leven is zinloos, en feitelijk sta je er helemaal alleen voor'.
Terwijl mijn hart dus in de fik stond vertelden de boeken mij even heel terloops dat herstellen eigenlijk nergens voor nodig was. Ga daar maar eens aan staan. Of beter: doe het lekker niet, want het heeft toch allemaal geen zin.
'De enige zin die het leven heeft is de zin die je er zelf aan geeft', zegt de dode Nietzsche, die kennelijk in de gaten heeft dat ik hem wil gaan opgraven om hem alsnog in elkaar te kunnen rammen. Ik leg mijn schop weg en zie wat hij bedoelt. Zingeving geeft rust, en het gebrek eraan legt de zinloosheid bloot die inherent is aan het leven zelf.
En dus was zij de zin die ik aan mijn eigen leven gaf."
-Gijs
| < Vorige | Volgende > |
|---|