De self-fulfilling prophecy van Wilders
Hoe je het ook wendt of keert: Geert Wilders krijgt altijd gelijk.
Hij heeft simpelweg zijn eigen self-fulfilling prophecy geschapen.
Als zijn filmpje over 'de fascistische koran en de barbaar Mohammed' leidt tot een boycot van Nederland, Nederlandse producten en terroristische aanslagen waarbij bijvoorbeeld ik, u, of uw naasten het slachtoffer worden, dan toont hij daarmee dus aan dat de islam een gewelddadige religie is.
Indien hij, na genoeg publiciteit gegenereerd te hebben, toch besluit om z'n product niet te vertonen; welnu, dan moet de vrijheid van meningsuiting dus capituleren en buigen voor diezelfde islam en toont hij aan dat het een intolerante religie is.
Mooier kun je het je als politicus niet wensen...
Het maakt eens temeer duidelijk dat Geert Wilders vooral geïnteresseerd is in zichzelf.
Wilders is het prototype van een populist die jarenlang op zoek is naar een thema waarmee zij zich optimaal kan profileren. De islam en de gebrekkige integratie van bepaalde groepen buitenlanders werd dat thema.
Wilders is niet het soort politicus die de geconstateerde problemen wil oplossen. Hij is gebaat bij problemen. Het geeft zijn missie een doel en hemzelf politiek bestaansrecht.
En toegegeven; er is heel wat mis met de integratie. Ik weet het uit eigen ervaring als hulpverlener en bewoner van een Rotterdamse wijk. Maar is dat een reden om je van dezelfde rücksichtsloze methodiek en demagogie te bedienen als de personen die je zegt te bestrijden?
Geert als martelaar voor de vrijheid van meningsuiting...
Als ik redeneer vanuit de gedachtegang van de Weense School, zou ik zeggen dat Geert een vaderfiguur zoekt in Theo en een moeder in Ayaan.
Daarmee geeft hij tevens zijn eigen infantiliteit aan.
Eenvoudiger is het misschien om de politiek van Wilders te beschouwen als een typisch gevolg van groepspolarisatie: zet een aantal mensen bij elkaar die allen min of meer dezelfde mening hebben en laat ze met elkaar van gedachten wisselen. Geheid krijg je een uitkomst die nog extremer is dan de extreemste mening van de individuele groepsleden. Extremere meningen worden als meer waardevol beschouwd. Zeker bij mensen die behoefte hebben aan een sterke sociale identificatie. Laat die meningen vervolgens rondzingen en er ontstaat vanzelf de overtuiging dat je de waarheid in pacht hebt; de enige echte.
Dezelfde receptuur die we terugzien bij de meningsvorming onder terroristen...
{mos_fb_discuss:2}
| < Vorige | Volgende > |
|---|

