Dansende lettertjes en cijfertjes
D
A
N
S
ende
lettertjes en cijfertjes. (Digitaal contracteren)
Het valt niet mee om als gezondheidszorg -psycholoog, naast een reguliere baan, een eigen praktijk te voeren. Vanaf 2008 vergoeden de verzekeraars acht zittingen vanuit het basispakket. Maar voordat het zover is, moet er heel wat gebeuren.
Allereerst is daar VECOZO. (Veilige communicatie in de Zorg). Vecozo biedt een digitaal certificaat waarmee je via internet toegang hebt tot een aantal diensten zoals digitaal declareren, controle op verzekeringen, het raadplegen van AGB –codes (Algemeen Gegevens Beheer) en NAW-gegevens van alle zorgverleners in Nederland plus een berichtenbox. Er moet ook nog iets met Vektis. Ik weet al niet meer wat dat was.
Nu vraag je je natuurlijk direct af, wat al deze afkortingen betekenen. Zelf heb ik veel tijd verknoeid met het opzoeken van de betekenissen van bijvoorbeeld AGB en NAW. Heel simpel eigenlijk, als je het weet. Maar voor mij, een dromerige hulpverlener die niet zo heel handig is in het lezen van alles wat met geld en verzekeringen heeft te maken, een groot probleem.
Zodra ik een zakelijk bericht onder ogen krijg beginnen de lettertjes direct voor mijn ogen te dansen en werkt mijn brein plotseling niet meer. Ik krijg een waas voor ogen en geef het meestal snel op. Dan is er dus die AGB –code die ik moet hebben. Hoezo moet ik dat? Ook bij dit soort dwang krijg ik onmiddellijk een grote weerstand te verwerken. Dat moet, omdat ik anders niet kan onderhandelen met de zorgverzekeraars. Nu had ik al zo’n code, maar die bleek bij invoeren niet te werken. Na meerde mailtjes heb ik dus nu eindelijk twee codes. Een op mijzelf als hulpverlener en een op het praktijkadres waar ik werk.
En dan het contract met de verzekeraars nog. Onderhandelen over een prijs. Daar moet je bij mij eigenlijk niet mee aankomen. Ik ben niet zo van het geld. Ik heb, bij aanvang van mijn eigen praktijk, gekeken wat mijn collega’s zo ongeveer rekenen. En heb net zoiets gevraagd. Niet zakelijk. Maar voor mij goed genoeg. Uvit, een conglomeraat van vier verzekeraars, biedt mij aan een overeenkomst met hen af te sluiten en daarvoor moet digitaal onderhandeld worden. Digitaal en onderhandelen. Twee woorden die ik pas sinds kort kan uitspreken. Ik ben dan ook uit 1952 dus daar zal het wel aan liggen. Maar toch. Het maximum dat ik als tarief van UVIT mag rekenen is € 80 per zitting.
En nu had ik me net voorgenomen om voor 2008 de inflatie mee te rekenen, omdat ik weet dat dat zakelijk is en dus verstandig. Hoeveel is de inflatie dan dit jaar? Geen idee. Zal wel iets van 2% zijn. Of is het meer? Nou ja, ik ga maar uit van die twee procent. Dus twee procent van € 76,50 want dat vroeg ik in 2007… Waar is mijn rekenmachine? Boven. Nou ja. Ik probeer het wel zo uit te rekenen. 1% van € 76,50 is € 0,76. Dus twee procent is ongeveer € 1.50. Okay, dus dat wordt dan € 78 per zitting. Dat ligt niet zo ver weg van € 80. En daar moet je dus onder blijven, anders krijg je geen contract. Hoeveel procent is € 78 van dat maximum van € 80? Ik moet toch maar even naar boven lopen voor mijn rekenmachine. Wat een gedoe. Een procent van 80 euro is 0,80 euro. 78 gedeeld door 0,80 is? Of is het 0,80 gedeeld door 78? En als mijn prijs zo dicht ligt bij dat wat Uvit als maximumtarief ziet, is mijn prijs dan wel reëel?
Of werk ik voor een veel te lage prijs? Ik vrees van wel. Voor de eerste biedronde heb ik ingezet op 99%. Voor de tweede ronde op 97%. Daarmee zit ik weer precies op het bedrag dat ik in 2007 al vroeg. Dus dan heb ik nog die inflatie niet meegerekend. Moet ik eigenlijk wel een contract met de zorgverzekeraars afsluiten? Van de vrijgevestigde psychotherapeuten heb ik begrepen dat die niet meedoen. Collectief. Waarom doen wij, de gezondheidszorgpsychologen eigenlijk wel mee? Ik overweeg serieus om deze dans maar aan me voorbij te laten gaan.
Caeciel Dothée
{mos_fb_discuss:2}
| < Vorige | Volgende > |
|---|

