Andere wereld

Afgelopen week kreeg ik het weer eens naar mijn hoofd van een cliënt. Ik leef in een hele andere wereld. Wie ben ik om commentaar te hebben op, of vragen te stellen over het gedrag van iemand, ik weet immers niet hoe het is om verslaafd te zijn. Verder kan ik me als vrouw natuurlijk ook geen voorstelling maken van hoe het is om man te zijn. Ik leef in een compleet andere wereld. Goede jeugd, afgestudeerd, gelukkig getrouwd, moeder, vaste baan en gezond. Ik heb makkelijk praten.

Voor een deel moet ik ze gelijk geven. Al heb ik ook wel het een en ander meegemaakt en om nou te zeggen dat mijn leven altijd over rozen gaat, nee zeker niet. Maar ik ben geen ervaringsdeskundige op het gebied van psychiatrische problemen en verslaving. Sterker nog ik ben nog nooit in mijn leven dronken geweest en eerlijk gezegd wil ik dat ook graag zo houden.
Onlangs hadden wij een bijeenkomst met ervaringsdeskundigen. Een cliënt vertelde hoe prettig zij het vond om te praten met iemand die dezelfde ervaringen had als zij. Iemand die wist hoe zij zich gevoeld had, Kortom iemand zoals zij.  Maar in hoeverre is een ervaring op dit soort gebieden eigenlijk met elkaar te vergelijken. Iedere beleving is anders en iedere ervaring uniek.
Ik geef toe dat ik nieuwsgierig ben naar de beleving van de ander. Niet voor niets ben ik afgelopen zomer in de psychose truck gestapt, maar heeft deze ervaring mij nu een betere hulpverlener gemaakt? Hoe ervaringsdeskundig moet je zijn om iemand te kunnen helpen?
Ik merk vaak in mijn werk dat juist ik heel veel zaken bespreekbaar kan maken. Ik doe niet naief ik ben het ook echt. Aan mij kun je vol overgave vertellen over je ervaringen. Ik hang als het ware aan je lippen. Alles wat men mij verteld is nieuw. Ik hoor graag de verhalen over hoe geweldig cocaine is, hoe heerlijk relaxed en gezellig blowen wel niet is en hoe fantastisch XTC werkt.
Toch als ik vraag of ik dan toch eens drugs uit moet proberen is het antwoord altijd nee. Ik zou wel de grootste sukkel op aarde zijn om mijn “huisje boompje beestje” wereld op het spel te zetten.
Aan het drugsgebruik zit namelijk een hele wereld vast. Ok je verdient veel als je dealt, maar je levert er ook veel voor in. Je kunt niemand vertrouwen,  Je moet constant over je schouder kijken, je familie, je werk, je relatie alles raak je kwijt en uit eindelijk beland je tussen 4 muren met een beetje mazzel dan, want met een beetje pech eindig je tussen 6 plankjes.

Ok ik leef in een andere wereld, maar je weet wat men zegt.
Verbeter de wereld begin bij jezelf!

{mos_fb_discuss:2}