Agressieve moeder, eenden en ballorige motorrijders

'Ballorig' is een kinderspeelparadijs voor kinderen van 0 t/m 12 jaar met verschillende filialen in het land. Megaballenbakken, klimrekken, glijbanen en alles waarmee kinderen verder onbeperkt aan de gang kunnen gaan. Ideaal voor kinderfeestjes. Daarbij dient wel aangetekend te worden dat het geen kinderopvang is. De aanwezigheid van ouders is niet alleen gewenst, maar ook verplicht.
Dat is niet altijd een lolletje. Zeker na een middagje ballenbakken, klimrekken en glijbaanglijden in combinatie met kleurstofrijk snoepgoed, worden kinderen erg druk, beweeglijk, luidruchtig en ontoerekeningsvatbaar onhandelbaar. Ik weet dat omdat ik mijn dochter ooit op een zaterdagnamiddag moest ophalen uit het Rotterdamse filiaal waar zij de verjaardag gevierd had van een klasgenootje. Het kostte mij en mijn collega-ouders veel, buitensporig veel, pedagogisch geduld en tact om ons hoogroodaangelopen kroost af te voeren naar buiten en vervolgens naar huis.
De ouders van de jarige, die noodgedwongen de gehele middag paraat waren, zagen er knap vermoeid uit. Ballorig is dan zacht uitgedrukt…

Agressieve moeder
Nu was vorige week 'Ballorig' in Rotterdam enige dagen gesloten. Een moeder was agressief geworden en had een medewerkster verwond door een pinautomaat naar haar te gooien. Reden: de moeder wilde haar kind tegen betaling afleveren en weggaan. Toen de medewerkster haar attendeerde op de huisregels werd de moeder boos, vervolgens kwaad en tenslotte erger.
Volgens de directie komen dit soort uitbarstingen ongeveer twee keer per jaar voor. Ik ken de bezoekcijfers niet en weet dus niet of dit veel is. En dan nog: wat is veel? Mijns inziens kun je altijd nog beter bij Ballorig werken dan achter de balie bij de Sociale Dienst.
De directie liet desgevraagd wel weten dat dit vooral een probleem is van filialen in de grote steden. De vestigingen in bijvoorbeeld Oud-Beijerland of Houten kenden dit verschijnsel niet.
Stadsmensen zijn blijkbaar eerder aangebrand, op hun tenen getrapt en meppen er dan ook sneller op los.
Als doorgestudeerd psycholoog mag je deze conclusie natuurlijk niet zomaar trekken. Gedegen onderzoek middels surveys en bij voorkeur at-random experimenten dienen uitkomst te bieden.

Eenden
Engels onderzoek heeft uitgewezen dat eenden in een stedelijke omgeving harder en hoger kwaakten dat plattelandseenden. Dit is een typisch voorbeeld van onderzoek waarvan de zin je volledig ontgaat als je het leest in het wetenschapskatern van de krant. Vreemd genoeg blijven dit soort berichten wel het langst ongemerkt in het geheugen sluimeren om opeens, jaren later – plop! – tevoorschijn te schieten.
De onderzoekers stelden dat het hogere en hardere gekwaak veroorzaakt wordt doordat er meer geluid is in de stad en dat geluid is bovendien lager van toon. Wie als eend gehoord wil worden zal zowel de toonhoogte als het volume  moeten aanpassen.
Jahdaaaa!!!!!!

Motorrijders
Zou dit voor mensen ook gelden? Kan je stellen dat stadsmensen behalve handtastelijker ook luidruchtiger zijn dan plattelanders? Ook hier zou uitgekiend onderzoek uitsluitsel moeten geven.
Feit is wel dat in de stad meer lawaai wordt geproduceerd. Zozeer zelfs dat het zo nu en dan lijkt of er een subsidieregeling voor in het leven is geroepen.
In Rotterdam zorgt de gemeente trouwens zelf voor een veelheid aan uiterst luidruchtige zomerevenementen. De sportvliegtuigjes van RedBull zijn Katendrecht nog niet uitgevlogen, of de Formule-1 wagens van Bavaria staan te stuiptrekken op de Willemsbrug. Tussendoor trekt ook nog een Danceparade door het centrum waarbij de glazuurtegels van metrostation Beursplein bijna van de muren trillen.
Ook de gemiddelde stadsbewoner laat zich niet onbetuigd. Produceren zij hun herrie niet op natuurlijke wijze na een avondje stappen, dan zetten zij wel mechanische middelen in. De auto als rijdende discotheek annex metaalwerkplaats is een bekend voorbeeld. Ook een bepaald soort motorrijders schept er onbedaarlijk genoegen in evenveel lawaai te produceren als een opstijgende straaljager. Kwestie van de 'juiste' uitlaatpijpen. Wie in het centrum van de stad woont hoort deze blijde rijders al als zij op de ring rond de stad hun rondje draaien.
Hoor daar: een ballorige sukkel met een dophelm op een Harley-Davidson-pruttelpot.

Tenslotte dringt zich – we moeten toch tot enkele afsluitende conclusies zien te komen – de vraag op of het één met het ander in verband staat. Zijn stadse eenden bijvoorbeeld naast luidruchtiger ook agressiever? Bij mijn weten is daar nog nooit grondig onderzoek naar gedaan. Hypothesevormend zou je kunnen stellen dat als dit zo is, agressie en luidruchtigheid positief met elkaar correleren. Rest nog de vraag wat oorzaak en gevolg is.

Een bijkomende vraag is of we deze uitkomsten vervolgens mogen extrapoleren naar de mens. Meer specifiek: moeders van kinderen in de basisschoolleeftijd die hun kinderen willen droppen bij kinderspeelparadijs 'Ballorig'.
Nog specifieker: het Rotterdamse filiaal, gevestigd aan het Weena, dus pal naast het Centraal Station. Een Centraal Station wat één enorme bouwput, een kluwen van hekwerk en verdwaasd ronddolende voetgangers op zoek naar een uitweg lijkt.
Zie daar maar eens je weg in te vinden.
Alleen daar zou je al agressief van kunnen worden.
Mogelijk kan dit feit geïnterpreteerd worden als een storende variabele?
Kortom: iedere mogelijke conclusie roept meer vragen op dan er antwoorden te geven zijn…
Dat is wellicht wat psychologie zo boeiend maakt.