“Geen taalfouten maken”. Het staat er echt. Het antwoord op mijn vraag verbaast me niet alleen, het maakt me vooral Heel Erg Verdrietig. De beantwoorder? Een 16-jarige, gezonde, gelukkige volbloed-puber. De vraag? Lees en huiver:
“Wat is het belangrijkste dat je op school leert?”
De doctrine van foutloos leven. Het goed doen, presteren, hoge cijfers, heel belangrijk voor je toekomst! Van jongs af aan in het keurslijf van perfectionisme gedrukt worden. Het heilige moeten en het giftige conformistische ‘normaal doen’.
Regels en straf; de twee reïnforcers waarvan keer op keer weer wordt bewezen dat ze averechts werken. Docenten die door werkdruk, veel te grote klassen en tijdgebrek worden gedwongen om te laten wat wél werkt; individuele betrokkenheid en persoonlijke begeleiding.
Daar waar de begeleiding van pubers steeds afstandelijker wordt, is de wereld waarin ze leven alleen maar complexer geworden. Met 500 mensen in je msn-lijst, een mobieltje, hyves en 30 tv-kanalen is het leven misschien wel leuker, maar zeker niet makkelijker geworden voor de Piekerende Puber. Nieuwe mogelijkheden worden als een absolute zegen omarmd, terwijl ze ook voor heel veel verwarring kunnen zorgen.
De hulp aan jongeren wordt steeds probleemgerichter. Hierdoor worden alleen nog specifieke problemen (zoals ADHD) behandeld. Psycho-educatie onder de normale, gezonde puberpopulatie is nog steeds een niemandsland. Ondertussen worden pubers zelf geacht te leren hoe ze moeten omgaan met gedachten, gevoelens en de grillen van het leven. Ze moeten zelf uitzoeken wat echt is en wat niet, in een wereld die inmiddels barst van fotoshop en vertekend vergelijkingsmateriaal.
Het is eigenlijk een grof schandaal dat we zoveel potentiëel geluk laten liggen. Pubers moeten juist leren dat fouten maken mag, en dat het leven één groot feest kan zijn als je de mogelijkheden benut die op je pad komen. Als pubers de kans zouden krijgen om te ‘leren leven’, dan zouden veel depressies, angststoornissen en burn-outs in de toekomst voorkomen kunnen worden.
Waarom is er op school geen vak dat ‘leren leven’ heet? Waarom leren jongeren allerlei ingewikkelde vaardigheden, maar wordt hun niet verteld hoe ze met gedachten, gevoelens en de complexe alledaagse realiteit om moeten gaan? Waarom bestaan er zoveel boeken over pubers, maar niet voor pubers?
Verboden voor ouders is het eerste boek in Nederland dat hier verandering in brengt. Op een zeer persoonlijke manier neemt succesauteur Gijs Jansen je mee in de puberwereld van tegenstrijdige gedachten, heftige gevoelens en verwarrende beelden uit de media.
In elk hoofdstuk krijg je een stappenplan waarmee je leert wie je bent, wat je dromen zijn en hoe je zorgt dat die uitkomen. Verboden voor ouders is bedoeld voor jonge mensen die willen leren hoe ze het beste uit hun leven halen.
