Psychologie lijkt vaak de wetenschap van open deuren. Psychologisch onderzoek is zelden wereldschokkend. De niet aflatende publicatiestroom levert merendeels niets op dat de moeite van het onthouden waard is. Dat gebeurt dan ook zelden. Eigenlijk lijkt het louter bedoeld bij te dragen aan het publicatiecircus waar iedere wetenschapper op gezette tijden een bijdrage aan moet leveren.
Ik zat op een nieuw schema. Deze keer zou er niets tussen komen. Iedere donderdagavond zou ik naar het zwembad gaan, zonder smoesjes of excuses. Afspreken met vrienden? Dan spreek je maar wat later af, of je trekt ze mee het bad in. Moe? Dat woord bestaat niet meer. Als je er eenmaal bent vind je het heerlijk, dat weet…
ADHD voor kids!
Psycho-educatie is een belangrijk onderdeel van de behandeling van kinderen met ADHD. Hiervan zijn wij bij Karakter Kinder- en Jeugdpsychiatrie overtuigd. Immers, als je weet wat er met je aan de hand is, en waar je sterke en zwakke kanten liggen, kun je hier rekening mee houden.
Naar een 'groene' psychologie?
In welke straat
wilt u liever wonen? Ik durf te wedden dat u voor de onderste foto zult kiezen.
Daar is een goede reden voor: het ziet er gewoon veel aantrekkelijker uit.
De eerste straat is kaal, leeg en onbehagelijk.
Mensen hebben een voorkeur voor een natuurlijke omgeving, zelfs als dat alleen maar bestaat uit een handjevol geveltuintjes. Dit verzin ik niet zelf, maar is gebleken uit onderzoek (zie bronnen). Een natuurlijke omgeving beoordeelt men in het algemeen positiever dan een stedelijke.
Introductie van de Flexibiliteits Index Test (FIT-60)
Als psycholoog werd ik in eerste instantie opgeleid met het idee dat psychische klachten centraal staan binnen de diagnostiek. Als je maar genoeg weet over wat iemand mankeert, dan kun je er een prachtige DSM-strik omheen doen en een klachtgericht protocol uit de kast trekken. Vervolgens behandel je iemand tot de klachten grotendeels zijn verdwenen. Weer een tevreden klant!
De (onzichtbare) gorilla's in ons midden – waarneming en intuïtie nader bekeken
Wie weet hoe een rits werkt? Iedereen
toch? Maar stel nu dat je iemand moet uitleggen hoe het lipje dat we
op en neer halen ervoor zorgt dat de tandjes door een sluitplaatje
links en rechts in elkaar haken. Ik durf te wedden dat de meeste
mensen dan met een mond vol tanden staan. En dan heb ik het alleen
maar over een rits, niet over een computer, een deeltjesversneller of
de menselijke geest.
